ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی
دوشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۸۹، ۰۴:۲۷ ب.ظ

روز وصال

روز وصال

بیقرار بیقرار، توان نشستن ندارد؛چند قدمی برداشته دوباره می نشیند.دیگر سینه اش ظرفیت دل را ندارد.

اقترب الساعه و انشق القمر

ساعت دیدار نزدیکتر شده وماه را دو شقه نمود. دلشورۀ عجیبی بیقرارش کرده، چقدر سخت بود تحمل آنهمه متلکها وتحقیرها وچقدر مشتاق بود برای پایان تلخیها...

چقدرشیرین بود، پوشیدن لباس دامادی و نشستن کنار حوریها..

بله روزقیامت ، روز عروسی پرهیزکاران است.

 

 

چو نوبهار شود لاله زار می خندد

لب مسافر دور از دیار می خندد

***

چو آفتاب شود همکلام صبح بهار

غزال دربدر کوهسار می خندد

***

هوای گلشن جان می کنم به شوق وصال

در آن نفس که لب روزگار می خندد

***

نه من مسافر تنهای این شبم که سحر

به شب نشینی هر بیقرار می خندد

***

در این غروب که مثل سکوت سنگین است

چو عشق خیمه زند چشم یار می خندد

***

دل شکستۀ من نیز گرچه خونین است

چو نوبهار شود با بهار می خندد



نوشته شده توسط بهنام جدی بالابیگلو
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی

ندای الرحیل

سلام
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای دگرگون کردن بدیهیات،گرایشها و هدفها ...
وبلاگ حاضر تلاش کوچکی است برای زنده کردن قلبها و دگرگون کردن آرزوها...
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای احیای فرهنگ آخرتگرایی و نواختن ندای الرحیل...
پس...
باور کنیم که جهان به نگاهی نو نسبت به مرگ نیازمند است...
باور کنیم که نگرش غلط به اسرارآمیزترین پدیدۀ هستی - مرگ - لحظه لحظۀ عمر بشر را به پوچی کشانده است....
باور کنیم که ما رهگذریم ودنیا ظرفیت و توان تحمل آرزوهای ما را ندارد...
باور کنیم که مرگ در این نزدیکیست و ما چاره ای جز رفتن نداریم...
باور کنیم که دلهای ما برای آزاد شدن از ترسها و گرایشهای دنیا، به ترسها و گرایشهای آخرت نیازمند است...
باور کنیم که تنها طریقتی که می تواند ما را به خدا برساند، طریقت توشه چینی است...
ویادمرگ، آب حیات بخشیست برای زنده کردن بشریت...
ویاد مرگ شمشیر و سپر محکمیست، در برابر فرهنگ پوچ گرای غربیها...
و یاد مرگ، مرهم شفا بخشیست برای انقلاب بیمار شده به ویروس دنیاگرایی...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
هم کاروانیان

منوی تصویری سایت ندای الرحیل

تلگرام

-----------------------

 صفحه اصلی

-----------------------

ندای الرحیل2-تصاویر

-----------------------

ندای الرحیل3-سیاسی

-----------------------

ندای الرحیل4-خواب

-----------------------

 ندای الرحیل5 - شعر
آخرین دیدگاه میهمانان ندای الرحیل
  • ۳۰ ارديبهشت ۹۹، ۱۷:۱۶ - سلیمانی
    احسنت

روز وصال

دوشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۸۹، ۰۴:۲۷ ب.ظ

روز وصال

بیقرار بیقرار، توان نشستن ندارد؛چند قدمی برداشته دوباره می نشیند.دیگر سینه اش ظرفیت دل را ندارد.

اقترب الساعه و انشق القمر

ساعت دیدار نزدیکتر شده وماه را دو شقه نمود. دلشورۀ عجیبی بیقرارش کرده، چقدر سخت بود تحمل آنهمه متلکها وتحقیرها وچقدر مشتاق بود برای پایان تلخیها...

چقدرشیرین بود، پوشیدن لباس دامادی و نشستن کنار حوریها..

بله روزقیامت ، روز عروسی پرهیزکاران است.

 

 

چو نوبهار شود لاله زار می خندد

لب مسافر دور از دیار می خندد

***

چو آفتاب شود همکلام صبح بهار

غزال دربدر کوهسار می خندد

***

هوای گلشن جان می کنم به شوق وصال

در آن نفس که لب روزگار می خندد

***

نه من مسافر تنهای این شبم که سحر

به شب نشینی هر بیقرار می خندد

***

در این غروب که مثل سکوت سنگین است

چو عشق خیمه زند چشم یار می خندد

***

دل شکستۀ من نیز گرچه خونین است

چو نوبهار شود با بهار می خندد

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۸۹/۱۱/۱۱
بهنام جدی بالابیگلو

نظرات  (۰)

سایت ندای الرحیل منتظر دیدگاه میهمانان است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">