منوی تصویری سایت ندای الرحیل
-----------------------
-----------------------
-----------------------
-----------------------
-----------------------
خورشید محشر
سوار بر ماشین زمان پیمای خیال، وارد صحرای محشر شدم.
تاریکی وحشتناکی همه جارا گرفته بود.چشمهایم قدرت دیدن نزدیک ترین فاصله را نداشت.صدای شیون وناله های مردم لرزه بر اندامم افکنده بود.ازدحام جمعیت انقدر زیاد بود که نمی توانستم کوچک ترین قدمی بردارم .تشنگی جگرم را می سوزانید.باید آبی برای خوردن پیدا می کردم.
وکسی گفت چنین گفت،چنین گفت: سفرسنگین است
باد با قافله دیری است که سرسنگین است
بس که خمیازه گران گشت وضو باطل شد
جاده هم از نفس خسته ما منزل شد
باز ماییم وقدم سای به سرگشتنها
مثل پژواک خجالت کش برگشتنها
یامحمد!نفسی سوخته در دل داریم
آتشی سرخ و برافروخته دردلداریم
یامحمد!شررآلوده عصیان ماییم
تشنه تر،خشک تر ازریگ بیابان ماییم
دشت سرتاقدم از خون کسان رنگین است
وکسی گفت،چنین گفت سفر سنگین است
پای ازاین جاده بدزدیدکه مه در پیش
فتنه مادر فولادزره درپیش است
رنج اگرهست،نه ازجاده که از ماندن هاست
اسب رویا به هرمهلکه ای راندن هاست
کاروان رفت وتوراخواب یقین ننگین است
وکسی گفت چنین گفت سفر سنگین است
فرهنگ آخرتگرایی خط شکن ندارد
هنر برای گسترش هر فرهنگی حکم خط شکن خط مقدم راداردولی کمتر نقاشی به فکر ترسیم صحنه های جهان بعداز مرگ افتاده،کمتر قصه نویسی به این جریان پرداخته،کمند شاعرانی که برای احیا کردن فرهنگ آخرتگرایی تلاش کرده اند...
چرا هنرمندان در این وادی پا نمی گذارند،چرا سیاستمداران برای این فرهنگ هزینه ای نمی کنند؟هنرمندان برای جلب نظر پولداران و سیاستمداران تلاش میکنند آنها هم به آخرت خوداهمیتی نمی دهند.
ستاره ها کجا خواهند افتاد؟
درابتدای قیامت ستاره هاخواهند اافتاد. سوال اینجاست که این ستاره ها کجا خواهند افتاد؟
روز جدایی
چقدر شورانگیز و غرورافرین است لحظه ورود به سرزمین آرزوها،همانجایی که هیچ خیالی جرات پاگذاشتن داخل خوشی هایش را ندارد ،همانجایی که در و دیوارش به انتظار ورود کوههای سر به فلک کشیده نشسته اند....
مطالب زیر بکمک فونتهایی که با تی اچ شروع می شوند خوانا می شوند کافیست کپی کنید و داخل ورد فونتش را تغییر دهید راهی برای خوانا کردن آن در بلگفا پیدا نکردم حیفم آمد که در وبلاگ استفاده نکنم از خوانندگان محترم خواهشمندم که مارا یاری دهند.
خبر بزرگ
ماجزو حزب پیغمبریم وپیغمبر پیغام داشت.
خبری که بسیار بزرگ بود،خبری که آغازش به بزرگی مرگ وانتهایش بی نهایت بود.خبر از سفر بود،سفری طولانی وبی بازگشت،خبر از پوسیدن بود وپوچ شدن موقعیتهای مادی.
