خداوند آسمانها را آفرید،
و به خود نبالید.
زمین ، ماه ، ستاره ها و کهکشان ها را آفرید،
و به خود نبالید.
کوهها ،دریاها ، جنگلها و رودها را آفرید
و به خود نبالید.
ولی وقتی انسان را آفرید،
به خود بالید و فرمود؛
فتبارک الله احسن الخالقین
پس در وجود تک تک ما،
حقیقتی پنهان شده،
که ناخودآگاه
برخی مفاهیم را می فهمد.
هرچند خودمان را در باتلاقها اسیر کرده باشیم
و قلبهایمان را
در منجلاب غفلتها
آلوده کرده باشیم.
گاها"
خصوصا نصف شبها،
از پشت ابرهای تیره،
مفاهیمی بر دلهایمان می تابد
که قلبهایمان را می لرزاند.
هرچند که ما اهل مناجات نباشیم
خدایا!
به حرمت ماه مبارک رمضان!
و به حرمت لحظه هایی که می گذرند!!
بیدارمان کن!
قبل از آنکه مرگ
ما را هم در آغوش خود بگیرد.
