ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی
چهارشنبه, ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ۱۱:۱۷ ب.ظ

توصیف مرگ از زبان مولاعلی علیه السلام

درلحظه ی مرگ اطراف بدن شل می شود رنگ می پرد. مرگ می آید.


زبان می گیرد . انسان هنوز می بیند و می شنود ولی قدرت حرف زدن ندارد.


فکرش کارمی کند . با خود فکر می کند که عمرش را در چه راهی


صرف و تباه کرده وایامش را چگونه سپری کرده است؟ درآن لحظه


از اموال و ثروت هایی که در طول عمرش جمع کرده یادمی کند


و با خود می گوید:

این اموال را ازچه راهی بدست آورده ام


و فکر حلال وحرام آن نبودم


اکنون گناه وحسابش با من است و لذت و بهره اش با دیگران


ولی مامور مرگ همچنان روح او را ازاعضای او جدا


می کند تا زبان و گوش هم از کار می افتد و فقط چشمانش می بیند و به اطراف


خود نگاه می کند و تلاش و وحشت حرکت اطرافیان خود را مشاهده


می کند. دیگرنمی شنود و حرفی هم نمی زند.درلحظه آخرروح ازچشم


هم گرفته می شود واو مانند مرداری درمیان دوستان و بستگان می افتد وهمه از او می ترسند و از


کنارش فرار می کنند و پس از اندکی اورا به خاک سپرده


از او دور می شوند و او را به دست عملش می سپارند و برای همیشه

از دیدارش چشم می پوشند.



نوشته شده توسط بهنام جدی بالابیگلو
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی

ندای الرحیل

سلام
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای دگرگون کردن بدیهیات،گرایشها و هدفها ...
وبلاگ حاضر تلاش کوچکی است برای زنده کردن قلبها و دگرگون کردن آرزوها...
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای احیای فرهنگ آخرتگرایی و نواختن ندای الرحیل...
پس...
باور کنیم که جهان به نگاهی نو نسبت به مرگ نیازمند است...
باور کنیم که نگرش غلط به اسرارآمیزترین پدیدۀ هستی - مرگ - لحظه لحظۀ عمر بشر را به پوچی کشانده است....
باور کنیم که ما رهگذریم ودنیا ظرفیت و توان تحمل آرزوهای ما را ندارد...
باور کنیم که مرگ در این نزدیکیست و ما چاره ای جز رفتن نداریم...
باور کنیم که دلهای ما برای آزاد شدن از ترسها و گرایشهای دنیا، به ترسها و گرایشهای آخرت نیازمند است...
باور کنیم که تنها طریقتی که می تواند ما را به خدا برساند، طریقت توشه چینی است...
ویادمرگ، آب حیات بخشیست برای زنده کردن بشریت...
ویاد مرگ شمشیر و سپر محکمیست، در برابر فرهنگ پوچ گرای غربیها...
و یاد مرگ، مرهم شفا بخشیست برای انقلاب بیمار شده به ویروس دنیاگرایی...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
پیوندها

منوی تصویری سایت ندای الرحیل

تلگرام

-----------------------

 صفحه اصلی

-----------------------

ندای الرحیل2-تصاویر

-----------------------

ندای الرحیل3-سیاسی

-----------------------

ندای الرحیل4-خواب

-----------------------

 ندای الرحیل5 - شعر

توصیف مرگ از زبان مولاعلی علیه السلام

چهارشنبه, ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ۱۱:۱۷ ب.ظ

درلحظه ی مرگ اطراف بدن شل می شود رنگ می پرد. مرگ می آید.


زبان می گیرد . انسان هنوز می بیند و می شنود ولی قدرت حرف زدن ندارد.


فکرش کارمی کند . با خود فکر می کند که عمرش را در چه راهی


صرف و تباه کرده وایامش را چگونه سپری کرده است؟ درآن لحظه


از اموال و ثروت هایی که در طول عمرش جمع کرده یادمی کند


و با خود می گوید:

این اموال را ازچه راهی بدست آورده ام


و فکر حلال وحرام آن نبودم


اکنون گناه وحسابش با من است و لذت و بهره اش با دیگران


ولی مامور مرگ همچنان روح او را ازاعضای او جدا


می کند تا زبان و گوش هم از کار می افتد و فقط چشمانش می بیند و به اطراف


خود نگاه می کند و تلاش و وحشت حرکت اطرافیان خود را مشاهده


می کند. دیگرنمی شنود و حرفی هم نمی زند.درلحظه آخرروح ازچشم


هم گرفته می شود واو مانند مرداری درمیان دوستان و بستگان می افتد وهمه از او می ترسند و از


کنارش فرار می کنند و پس از اندکی اورا به خاک سپرده


از او دور می شوند و او را به دست عملش می سپارند و برای همیشه

از دیدارش چشم می پوشند.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۴/۱۳
بهنام جدی بالابیگلو

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">