ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی
جمعه, ۱۲ دی ۱۳۹۳، ۰۸:۵۲ ب.ظ

ثواب شعر خواندن درباره امام حسین علیه السلام ، گریه کردن ، گریاندن و....


 
راوى مى گوید امام صادق علیه السلام به من فرمودند:

اى ابوهارون ! درباره امام حسین علیه السلام شعرى بخوان .

من نیز خواندم .

به من فرمودند:

آن طور بخوان که مى خوانند. یعنى با رقت .
من نیز خواندم :

امرر على جدت الحسین
فقل لاعظمه الزکیه

حضرت علیه السلام گریستند آنگاه فرمودند:

بیشتر بخوان

من نیز قصیده دیگرى خواندم .

باز حضرت علیه السلام گریستند و صداى گریه (زنان ) را از پشت پرده نیز شنیدم .
در پایان حضرت فرمودند:

اى اباهارون !

کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بگوید، گریه کند و ده نفر را بگریاند، براى همه آنها بهشت را مى نویسند. و کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بخواند و گریه کند و پنج نفر را بگریاند، براى آنان بهشت را مى نویسند. و کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بگوید که و گریه کند و یک نفر را بگریاند، براى آنان بهشت را مى نویسند. و کسى که امام حسین علیه السلام را نزد او یاد کنند و از چشمان او به اندازه پر مگسى اشک خارج شود، ثواب او به عهده خداى عزوجل بوده و براى او کمتر از بهشت راضى نمى شود.



نوشته شده توسط بهنام جدی بالابیگلو
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی

ندای الرحیل

سلام
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای دگرگون کردن بدیهیات،گرایشها و هدفها ...
وبلاگ حاضر تلاش کوچکی است برای زنده کردن قلبها و دگرگون کردن آرزوها...
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای احیای فرهنگ آخرتگرایی و نواختن ندای الرحیل...
پس...
باور کنیم که جهان به نگاهی نو نسبت به مرگ نیازمند است...
باور کنیم که نگرش غلط به اسرارآمیزترین پدیدۀ هستی - مرگ - لحظه لحظۀ عمر بشر را به پوچی کشانده است....
باور کنیم که ما رهگذریم ودنیا ظرفیت و توان تحمل آرزوهای ما را ندارد...
باور کنیم که مرگ در این نزدیکیست و ما چاره ای جز رفتن نداریم...
باور کنیم که دلهای ما برای آزاد شدن از ترسها و گرایشهای دنیا، به ترسها و گرایشهای آخرت نیازمند است...
باور کنیم که تنها طریقتی که می تواند ما را به خدا برساند، طریقت توشه چینی است...
ویادمرگ، آب حیات بخشیست برای زنده کردن بشریت...
ویاد مرگ شمشیر و سپر محکمیست، در برابر فرهنگ پوچ گرای غربیها...
و یاد مرگ، مرهم شفا بخشیست برای انقلاب بیمار شده به ویروس دنیاگرایی...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
پیوندها


 
راوى مى گوید امام صادق علیه السلام به من فرمودند:

اى ابوهارون ! درباره امام حسین علیه السلام شعرى بخوان .

من نیز خواندم .

به من فرمودند:

آن طور بخوان که مى خوانند. یعنى با رقت .
من نیز خواندم :

امرر على جدت الحسین
فقل لاعظمه الزکیه

حضرت علیه السلام گریستند آنگاه فرمودند:

بیشتر بخوان

من نیز قصیده دیگرى خواندم .

باز حضرت علیه السلام گریستند و صداى گریه (زنان ) را از پشت پرده نیز شنیدم .
در پایان حضرت فرمودند:

اى اباهارون !

کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بگوید، گریه کند و ده نفر را بگریاند، براى همه آنها بهشت را مى نویسند. و کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بخواند و گریه کند و پنج نفر را بگریاند، براى آنان بهشت را مى نویسند. و کسى که درباره امام حسین علیه السلام شعرى بگوید که و گریه کند و یک نفر را بگریاند، براى آنان بهشت را مى نویسند. و کسى که امام حسین علیه السلام را نزد او یاد کنند و از چشمان او به اندازه پر مگسى اشک خارج شود، ثواب او به عهده خداى عزوجل بوده و براى او کمتر از بهشت راضى نمى شود.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۱۰/۱۲
بهنام جدی بالابیگلو

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">