ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی
جمعه, ۱ مهر ۱۳۹۰، ۰۹:۳۹ ب.ظ

بهشت و جهنم در آئین زرتشتی

 

بهشت و جهنم در آئین  زرتشتی

در گات ها، بهشت و جهنم چگونگی روحی است. زیرا بی کران است و تابع فضا و زمان نیست. گات ها می گوید: روان های نیکان، در حالت شادی کامل به سرزمین سرود گارودمانا که همان سرزمین منش نیک و نگهوایش دمانامننگها است می رود. این سرزمین، در فضا محلی ندارد. سر منزل روان، مانند خود روان، غیر قابل لمس و نادیدنی و غیر قابل وصف است. در گات ها، بهشت و جهنم چیزی جز حالت خودآگاهی و هوشیاری نیست.

بدیهی است که این سرزمین و دنباله آن بهشت چیزی جز یک حالت فکری و روانی نیست و موقعیت و محلی در فضا ندارد، زیرا بی کران خارج از فضاست و شکل ندارد. پاداش نیکان (اشوان) شادی در جاودان است. این آن گونه حالت فکری و روانی است که در آن دوگانگی وجود ندارد. اندوه و بدی در آن نیست. سراسر برکت و خوبی است. برعکس، روان بدکار در هنگام گذر از چینوت، دچار اندوه و پشیمانی می شود. این مفهوم سره، پاکیزه، وغیرمادی بهشت و جهنم که در گات ها آمده است، در وندیداد و نوشته های پهلوی تغییر شکل می دهند. نویسندگان وندیداد، تا آن جا رفتند که برای بهشت و جهنم سطوح مختلف جعل کردند! شادی و اندوه زندگی پس از مرگ را، در لباس شادی و اندوه مادی توصیف نمودند.

در کتاب های پهلوی، نه تنها بهشت طبقه بندی شده است، بلکه چگونگی فرستادن اشوان به این طبقات نیز بحث شده است. بنا به این نوشته ها، سنجش کردارهای نیک اشوان، میزان تعیین سر منزل نهایی آنان است. پایین ترین طبقه بهشت،  در منطقه ستارگان است. طبقه بعدی در منطقه ماه، سومین در منطقه خورشید و بالاخره چهارمین در منطقه روشنایی بی پایان است. بهشت آکنده از نسیم خوشبو و بوهای گلاب و عطر است. به روان ها، جامه های فاخر می پوشانند. بر روی قالی های زربفت حرکت می کنند و بر تخت زرین می نشینند، خوراک بهشتی به آن ها می خورانند و ...!!!!



نوشته شده توسط بهنام جدی بالابیگلو
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

ندای الرحیل

در احیای فرهنگ آخرتگرایی

ندای الرحیل

سلام
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای دگرگون کردن بدیهیات،گرایشها و هدفها ...
وبلاگ حاضر تلاش کوچکی است برای زنده کردن قلبها و دگرگون کردن آرزوها...
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای احیای فرهنگ آخرتگرایی و نواختن ندای الرحیل...
پس...
باور کنیم که جهان به نگاهی نو نسبت به مرگ نیازمند است...
باور کنیم که نگرش غلط به اسرارآمیزترین پدیدۀ هستی - مرگ - لحظه لحظۀ عمر بشر را به پوچی کشانده است....
باور کنیم که ما رهگذریم ودنیا ظرفیت و توان تحمل آرزوهای ما را ندارد...
باور کنیم که مرگ در این نزدیکیست و ما چاره ای جز رفتن نداریم...
باور کنیم که دلهای ما برای آزاد شدن از ترسها و گرایشهای دنیا، به ترسها و گرایشهای آخرت نیازمند است...
باور کنیم که تنها طریقتی که می تواند ما را به خدا برساند، طریقت توشه چینی است...
ویادمرگ، آب حیات بخشیست برای زنده کردن بشریت...
ویاد مرگ شمشیر و سپر محکمیست، در برابر فرهنگ پوچ گرای غربیها...
و یاد مرگ، مرهم شفا بخشیست برای انقلاب بیمار شده به ویروس دنیاگرایی...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
پیوندها

منوی تصویری سایت ندای الرحیل

تلگرام

-----------------------

 صفحه اصلی

-----------------------

ندای الرحیل2-تصاویر

-----------------------

ندای الرحیل3-سیاسی

-----------------------

ندای الرحیل4-خواب

-----------------------

 ندای الرحیل5 - شعر
پربیننده ترین مطالب

بهشت و جهنم در آئین زرتشتی

جمعه, ۱ مهر ۱۳۹۰، ۰۹:۳۹ ب.ظ

 

بهشت و جهنم در آئین  زرتشتی

در گات ها، بهشت و جهنم چگونگی روحی است. زیرا بی کران است و تابع فضا و زمان نیست. گات ها می گوید: روان های نیکان، در حالت شادی کامل به سرزمین سرود گارودمانا که همان سرزمین منش نیک و نگهوایش دمانامننگها است می رود. این سرزمین، در فضا محلی ندارد. سر منزل روان، مانند خود روان، غیر قابل لمس و نادیدنی و غیر قابل وصف است. در گات ها، بهشت و جهنم چیزی جز حالت خودآگاهی و هوشیاری نیست.

بدیهی است که این سرزمین و دنباله آن بهشت چیزی جز یک حالت فکری و روانی نیست و موقعیت و محلی در فضا ندارد، زیرا بی کران خارج از فضاست و شکل ندارد. پاداش نیکان (اشوان) شادی در جاودان است. این آن گونه حالت فکری و روانی است که در آن دوگانگی وجود ندارد. اندوه و بدی در آن نیست. سراسر برکت و خوبی است. برعکس، روان بدکار در هنگام گذر از چینوت، دچار اندوه و پشیمانی می شود. این مفهوم سره، پاکیزه، وغیرمادی بهشت و جهنم که در گات ها آمده است، در وندیداد و نوشته های پهلوی تغییر شکل می دهند. نویسندگان وندیداد، تا آن جا رفتند که برای بهشت و جهنم سطوح مختلف جعل کردند! شادی و اندوه زندگی پس از مرگ را، در لباس شادی و اندوه مادی توصیف نمودند.

در کتاب های پهلوی، نه تنها بهشت طبقه بندی شده است، بلکه چگونگی فرستادن اشوان به این طبقات نیز بحث شده است. بنا به این نوشته ها، سنجش کردارهای نیک اشوان، میزان تعیین سر منزل نهایی آنان است. پایین ترین طبقه بهشت،  در منطقه ستارگان است. طبقه بعدی در منطقه ماه، سومین در منطقه خورشید و بالاخره چهارمین در منطقه روشنایی بی پایان است. بهشت آکنده از نسیم خوشبو و بوهای گلاب و عطر است. به روان ها، جامه های فاخر می پوشانند. بر روی قالی های زربفت حرکت می کنند و بر تخت زرین می نشینند، خوراک بهشتی به آن ها می خورانند و ...!!!!

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۰/۰۷/۰۱
بهنام جدی بالابیگلو

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">